Een vakantieverhuur die vanzelf draait, getekend als één studio gezien vanaf de ingang: de deur met het codeklavier staat naast je, het bed tegen de achterwand, de kitchenette langs links, de zetel tegenover de tv rechts. Zelfde regels: tik op iets met een label, de tekening reageert, de kaart toont dat toestel en wat we zouden automatiseren. Dit is wisseldag: de gasten vertrekken om tien uur, de poetshulp heeft een code tot drie uur, de volgende gasten krijgen de hunne bij check-in. Niets hiervan vraagt dat je er zelf bent, en de geluidsmeter leest alleen een niveau, nooit audio.
Dertien dingen om op te tikken: de robotstofzuiger, de gastentablet met de boekingen en de huisgids, het slimme slot met zijn codes per verblijf en de sleutelkluis, de geluidsmonitor, de aanwezigheidssensor, verwarming en warm water, de lichten, het rolgordijn, de tv in gastmodus, rook en CO, de leksensor en de kraan onder de gootsteen, de poetskast met de checklist, de energiemeter per verblijf. Doorheen de dag: de tablet begeleidt de gasten naar buiten, de code vervalt om tien uur en de kamer gaat op eco, de code van de poetshulp opent de deur, de leksensor doet zijn test, de checklist komt binnen met een foto, de kamer warmt op voor de aankomst, de nieuwe code wordt verstuurd, de gasten stappen binnen in licht en de gids, het rolgordijn zakt bij schemer, en een luide late avond krijgt één beleefd berichtje voor iemand jou belt.