De kamer die enkel voor de avond bestaat. Je staat achter de achterste rij: het scherm op de verste muur met zijn maskeerbalken, de projector boven je hoofd, speakers rondom, een verhoog met drie relaxzetels en twee meer vooraan. Zelfde regels: tik op iets met een label, de tekening reageert, de kaart rechts toont dat toestel en wat we zouden automatiseren. Waar het hier om draait is de Film scène: één tik en de lichten faden in tien seconden naar niets, de sterren komen tevoorschijn op het plafond, de balken schuiven naar het formaat van de film, het geluid staat ingesteld, het rolgordijn is omlaag, de popcorn is warm. Iemand opent de deur tijdens de film en de lichten gaan vanzelf naar tien procent.
Veertien dingen om aan te tikken: de projector, het scherm met zijn maskeerbalken, de Dolby Atmos speakers (links, midden, rechts, twee surrounds, twee achteraan, twee in het plafond en de subwoofer), de lichtscènes, het sterrenplafond, het verduisterend rolluik, de vijf relaxzetels, het AV-rack, de popcornmachine, de minikoelkast, de airco, de thermostaat, de deur met de nu-in-de-zaal poster, het wandtablet. Doorheen de dag: de poetsvrouw krijgt 's morgens vol licht, de kamer sluit zichzelf af, het rack krijgt een firmware-update over de middag, de poster wisselt om zeven uur voor vanavond, de pre-show loopt vanzelf om half acht, de scène Film landt om vijf voor acht, een pauze, een deur die opengaat midden in de film, de aftiteling, en daarna een stille shutdown.